Dziecko krzywdzone

Kary fizyczne wobec dzieci

W dwudziestu krajach członkowskich Rady Europy obowiązuje prawny zakaz stosowania kar fizycznych wobec dzieci (listę krajów w których zakazano stosowania kar fizycznych można znaleźć tutaj) . W Polsce karcenie fizyczne dzieci w celu wychowawczym oraz w społecznie akceptowanych granicach jest prawnie dozwolone.

35% Polaków uważa, ze nigdy nie powinno się stosować kar fizycznych wobec dzieci. 50% sądzi, że czasami są one usprawiedliwione, a 13%, że rodzicie mogą karać dzieci biciem zawsze, kiedy uznają, że jest to skuteczna metoda wychowawcza (OBOP 2005).

Przeciwnicy stosowania kar fizycznych wobec dzieci chcieliby mieć po swojej stronie prawo. Więcej jest w naszym społeczeństwie zwolenników wprowadzenia sankcji prawnych za stosowanie wobec dzieci kar fizycznych (48%) niż przeciwników (38%). Prawny zakaz stosowania kar fizycznych znajduje wyższe poparcie wśród kobiet, ludzi młodych, osób posiadających wykształcenie średnie i wyższe oraz osób niewierzących. Istotnie częściej popierają postulat prawnego zakazu kar fizycznych te osoby, które same nie doświadczały ich w dzieciństwie (Fluderska, Sajkowska 2001).

Kary fizyczne są powszechnie stosowaną sankcją w polskich rodzinach - tylko jedna piąta dorosłych mieszkańców naszego kraju nie doświadczyła ich w dzieciństwie. Ci którzy dziś są rodzicami przyznają, że stosują różne kary fizyczne wobec swoich dzieci, w tym klapsy (80%), bicie pasem (25%), bicie w twarz (8%). 5% rodziców przyznało, że zdarzyło im się poważnie pobić dziecko, tak, że konsekwencją bicia był uraz fizyczny. Najczęściej było to, według ich deklaracji, zdarzenie incydentalne (Fluderska, Sajkowska 2001).

Wśród osób, które doświadczyły w dzieciństwie i młodości kar fizycznych, dominuje przekonanie, że były to kary zasłużone (54%). Tylko 5% osób stwierdziło, że źle wpłynęły na ich życie. Dobroczynny wpływ kar fizycznych na kształtowanie się własnego charakteru ("wyszło mi na dobre") dostrzega 40% osób, a 39% osób uznaje, że kary te nie miały żadnego - ani dobrego, ani złego - wpływu na ich życie (Fluderska, Sajkowska 2001).

Surowe karanie dzieci przez matki ma związek z rozwojem zachowań agresywnych dziecka. Związek ten jest szczególnie silny, gdy dzieci są w wieku szkolnym. Dziecko, które postrzega świat jako nieprzychylny i czuje złość z powodu negatywnych zachowań rodziców jest szczególnie podatne na podjęcie agresywnych zachowań w dzieciństwie jako metody samoobrony (Herrenkohl, Russo 2003).

Źródło:

Fluderska G., Sajkowska M. (2001), Problem krzywdzenia dzieci. Postawy i doświadczenia dorosłych Polaków. Raport z badań, Fundacja Dzieci Niczyje, Warszawa.

Herrenkohl R.C., Russo J. ( 2003), Złe traktowanie dziecka w procesie wychowania a agresja wczesnodziecięca, "Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka" nr 3.

OBOP (2005), Polacy o stosowaniu kar cielesnych wobec dzieci - wyniki badania TNS OBOP dla Fundacji Dzieci Niczyje, Warszawa.