Dziecko krzywdzone

Sprawcy wykorzystywania seksualnego dzieci

Osoby wykorzystujące seksualnie dzieci są sprawcami preferencyjnymi lub regresywnymi. Pierwsza grupa to osoby o zaburzonych skłonnościach seksualnych, dla których dziecko jest preferowanym obiektem seksualnym. Tę kategorię sprawców określamy terminem "pedofile". Sprawcy regresywni traktują dzieci jak zastępczych partnerów seksualnych i ich zachowania nie są motywowane preferencjami seksualnymi.

Pedofilia to angażowanie się w aktywność seksualną z dziećmi, które są przed okresem dojrzewania lub fantazjowanie na ten temat, jako preferowana lub wyłączna metoda osiągnięcia podniecenia seksualnego. Pedofilia może być heteroseksualna, homoseksualna lub biseksualna.

Osoby dorosłe, wykorzystujące seksualnie dzieci nie wyróżniają się niczym szczególnym. Nie ma wspólnego zbioru cech demograficznych sprawców oraz jednego profilu osobowości osoby wykorzystującej seksualnie dzieci. Jak pokazują wyniki badań, większość takich osób charakteryzuje się profilem osobowości nie wykazującym żadnych znamion zaburzeń psychicznych. Nie mozna również zidentyfikować sprawcy wykorzystywania dzieci za pomocą testów osobowości - większość takich osób uzyskuje w testach normalny profil.

Zdecydowana większość sprawców wykorzystywania seksualnego dzieci to mężczyźni. W różnych programach badawczych ustalono, iż stanowią oni 83-98% osób podejmujących kontakty seksualne z dziećmi.

Zarówno badania naukowe, jak i doświadczenia kliniczne dowodzą, że wykorzystywanie seksualne dzieci jest wysoce kompulsywnym, powtarzającym się zachowaniem. Przy zachowaniu anonimowości badani sprawcy przyznawali się do wykorzystywania seksualnego wielu dzieci. Anonimowe badania prowadzone w Stanach Zjednoczonych pokazały, iż wśród mężczyzn, sprawców spoza rodziny, wykorzystujących dziewczynki średnia liczba ofiar wynosiła 20, a wykorzystujących chłopców - 150!

Znaczna część sprawców wykorzystywania seksualnego dzieci ujawnia dewiacyjne skłonności seksualne już w wieku dojrzewania. 54% sprawców zaczęło się interesować dziećmi jako obiektami seksualnymi przed 18 rokiem życia (Abel, Rouleau, 1990) .

Średni wiek sprawców odbywających karę pozbawienia wolności wynosi 41-42 lata (Elliott, Browne, Kilcoyne 1995).

Pewna część sprawców, mimo odbytej terapii, powraca do wykorzystywania seksualnego dzieci. W zależności od metody terapii, sposobu ewaluacji oraz profilu sprawcy, wskaźnik recydywy po terapii wynosi od 0 do 18%. Wśród nieleczonych sprawców kazirodczych recydywa dotyczy 21%. 43% nieleczonych sprawców pozarodzinnego wykorzystywania po raz kolejny krzywdzi dzieci (Araji , Finkelhor 1989).

Wyniki badań czynników ryzyka powrotności do wykorzystywania seksualnego dzieci pokazują, iż prawdopodobieństwo recydywy zwiększają następujące cechy sprawcy: duża liczba ofiar, chłopiec wśród ofiar, ofiary niespokrewnione ze sprawcą, pierwsze doświadczenie wykorzystania przed 25. rokiem życia (Chaffin, Letourneau, Silovsky, 2002).

Źródło:
Abel G.G., Rouleau J.L. (1990), The nature and extent of sexual assault. W: W.L. Marshall, D.R. Laws, H.E. Barbaree (red.), Handbook of sexual assault: Issues, theories and treatment of offender. Plenum, Nowy Jork.

Araji S., Finkelhor D. (1989), Abusers: A Review of the Research. W: D. Finkelhor (red.) Sourecebook on Child Sexual Abuse, Sage Publications

Chaffin M., Letourneau, E., & Silovsky J. (2002). Adults, adolescents and children who abuse children: A developmental perspective. In J.E.B. Myers, L. Berliner, J. Briere, C. T. Hendrix, C. Jenny, & T.E. Reid (eds.), APSAC Handbook on Child Maltreatment, 2nd edition (pp. 205-232). Thousand Oaks, CA: Sage.

Elliott M., Browne K., Kilcoyne J. (1995), Child Sexual Abuse Prevention: What Offenders Tell Us, "Child Abuse & Neglect", vol. 19, nr 5.